وبلاگ


پیشرفت صلح آمیز برای بقا

1400/07/25
post thumb
همپیمایی
 پیشرفت تکنولوژی، گسترش صنایع، رشد روز افزون دانش بشری، توانایی بشر در سلطه بر طبیعت، هوش مصنوعی، قدرت ساخت ابزار آلات جدید و... که منجر به بهبود رفاه و کیفیت زندگی بشر شده اند، همگی نتایج بی نظیری هستند که خرد بشری توانسته برای ما به ارمغان بیاورد و به حکم همین خرد هیچکس نمیتواند منکر مزایای آن باشد و آن ها را نا مطلوب شمارد؛ اما خرد بدون عواطف انسانی، بدون احساسات، بدون شور و هیجان، بدون عشق و مستقل از دیگر جنبه های  انسانی چه حاصلی جز افسردگی، کشتار، ظلم و بی عدالتی، جنگ و... خواهد داشت؟

توسعه و پیشرفت صلح آمیز برای بشریت

 “...I should like to help everyone...

“We all want to help one another. Human beings are like that.
“We all want to live by each other’s happiness, not by each other’s misery.
“We don’t want to hate and despise one another.
“In this world, there’s room for everyone, and the good earth is rich and can provide for everyone.
“The way of life can be free and beautiful; but we have lost the way.
“Greed has poisoned men’s soul; has barricaded the world with hate; has goose-stepped us into misery and bloodshed.
“We have developed speed but we have shut ourselves in.
“Machinery that gives abundance has left us in want. Our knowledge has made us cynical, our cleverness hard and unkind. We think too much and feel too little.
“More than machinery, we need humanity. More than cleverness, we need kindness and gentleness.” 
«... ما میخواهیم به انسان های دیگر کمک کنیم؛ ماهیت بشر این گونه است. 
«میخواهیم با خوشی دیگران زندگی کنیم نه بدبختی شان.
«ما نمیخواهیم از دیگران متنفر باشیم.
«زمین خوب و ثروتمند است و میتونه به همه ما کمک کنه.
«زندگی میتونه آزاد و زیبا باشه؛
«ولی ما راه را گم کردیم. طمع و حرص انسان ها را مسموم کرده و دنیا رو با تنفر مسدود کرده و در مسیر بدبختی و خونریزی حرکت میده. سریع تر رشد میکنیم ولی خودمان را حبس کرده ایم.
«ماشین آلات ما را نیازمند کرده. دانش بشری ما را بدبین کرده. خردمندی ما خشن و بی عاطفه است. ما بیش از حد فکر میکنیم و خیلی کم احساس میکنیم.
«بیش از ماشین آلات، ما به انسانیت نیاز داریم.
«بیش تر از زرنگی [و خردمندی]، ما به ملایمت و مهربانی نیاز داریم».
 
این جملات شورانگیز و حیرت آور، که سرشار از عشق به بشر و انسانیت و مملو از عواطف پاک انسانی است، دیالوگ معروف چارلی چاپلین (سِر چارلز اسپنسر چاپلین؛ آهنگساز، نویسنده، بازیگر، کارگردان و تهیه کننده بریتانیایی؛ متولد 16 آوریل 1889 و درگذشته 25 دسامبر 1977) در فیلم شگفت انگیز دیکتاتور بزرگ است که اگر این فیلم را دیده باشید، حتی با خواندن جملات آن نیز درونتان سرشار از جوش و خروش ناشی از  انسانیت خواهد شد.
پیشرفت تکنولوژی، گسترش صنایع، رشد روز افزون دانش بشری، توانایی بشر در سلطه بر طبیعت، هوش مصنوعی، قدرت ساخت ابزار آلات جدید و... که منجر به بهبود رفاه و کیفیت زندگی بشر شده اند، همگی نتایج بی نظیری هستند که خرد بشری توانسته برای ما به ارمغان بیاورد و به حکم همین خرد هیچکس نمیتواند منکر مزایای آن باشد و آن ها را نا مطلوب شمارد؛ اما خرد بدون عواطف انسانی، بدون احساسات، بدون شور و هیجان، بدون عشق و مستقل از دیگر جنبه های  انسانی چه حاصلی جز افسردگی، کشتار، ظلم و بی عدالتی، جنگ و... خواهد داشت؟
صلح فعال (dynamic peace) مفهومی است که از دیرباز اندیشمندان در پی آن بوده اند؛ از نخستین فلاسفه تا متأخرین آن ها، اولین حکما تا معاصران ایشان و هر آن نفر از ابنای بشری در هر مختصاتی از جغرافیای زمین و یا هر دوره ای از تاریخ که لحظه ای را به اندیشه گذرانده باشد همواره در پی آن بوده است تا بتواند صلح را میان خود با طبیعت، جهان، دیگر موجودات، دیگر انسان ها و نیز میان دیگ انسان ها برقرار سازد.
مفهوم صلح از نظر اخلاق اهمیت بسیاری دارد و شاید بتوان آن را هدف اصلی اخلاق بر شمرد. در باب اهمیت صلح در جامعه بشری سخنان بسیار رفته و خیل عظیمی از هنرمندان، ادبا، فضلا و اندیشمندان و متفکرین همواره در پی آن بوده اند تا بتوانند با سخنان یا آثار خود و یا با رفتار و اعمال خود دیگر انسان ها را به صلح دعوت نمایند و با تحریک احساسات انسانی دیگران، میل به صلح را در ایشان بیدار سازند که با نگاه منصفانه باید اذعان داشت نمیتوان کار آن ها را نا موفق قلمداد کرد؛ لیکن آنچنان که خود ایشان انتظار داشته اند به مطلوب خود نرسیده اند و نتوانسته اند خصومت و جنگ را از میان ابنا بشر بزدایند. اندیشمندان نیز از دیگر سو سعی کرده اند تا با تبیین علل عقلانی و خردمندانه ضرورت صلح و بیان این نکته که بقای بشر در گرو صلح است، افراد را متقاععد سازند تا از هر آن فعالیت مخل صلح پرهیز کنند. بروز روز افزون جنگ ها در جای جای دنیا، وجود دولت های متخاصم که همواره در پی جنگ افروزی به خاطر منافع یا ایدئولوژی خویش اند، وجود و تولد پی در پی گروه های جنگ طلب و تلاش عده کثیری از انسان ها برای توجیه دشمنی ها و کشتار ها و جنگ افروزی های خود بر اساس نگرش ها و جهان بینی های مختلف و حتی وجود مانیفست ها و نگرش های جنگ طلبانه، همه و همه نشانگر آن است که با وجود ارزش و اهمیت بسیار بالای آثار و فعالیت های اندیشمندان، هنرمندان و تمامی صلح طلبان، هنوز بشر مجاب نشده که صلح ضرورتی است لا یتخلف که برای آرامش، تعالی انسانی و حتی برای بقا، باید برای آن تلاش نمود.
امروزه بشر به آن رسیده است که صلح، نه در فعالیت های بزرگ و اشعار و هنر، بلکه از میان رفتار تمامی انسان ها حاصل میشود و آثار ارزشمند صلح طلبانه، تماما برای آ است که عموم مردم در رفتارهای روزمره خود صلح را در نظر گیرند. 
از مهم ترین مسائل صلح طلبانه امروزی که دولت ها، خصوص از جنگ جهانی دوم و مشاهده آثار مخرب خلأ صلح از نزدیک، در پی آن اند، مسأله ای است با عنوان «سرمایه اجتماعی» که در ابتدا برای کاهش آثار مخرب جنگ جهانی دوم پدیدار شد اما در ادامه کاشف به عمل آمد که در فراگیری اندیشه های صلح طلبانه میان عموم مردم بسیار موثر است و از آن پس در صدد بر آمدند تا بتوانند در هر فعالیت مرتبط به اجتماع، حتی در ابعاد شخصی، معیاری اضافه کنند تا آن فعالیت، ضمن ارضای نیاز اصلی که به خاطر آن انجام میشد، روحیه صلح طلبی را نیز در افراد تقویت کرده و پرورش دهد.
با توجه به این نکته که صلح از لبخند مردمان آغاز میشود، شما تاکنون چه فعالیتی برای صلح انجام داده اید؟